Inhoudsopgave
De nieuwe Schijf van Vijf van het Voedingscentrum, een met moraal verheven en met schuldgevoel als saus.
We hebben het weer geflikt.
Gezondheid, Duurzaamheid en Gedrag in één model gepropt met een vleugje wetenschap en veel politiek.
Klinkt slim.
Het schuurt. Dit is geen voedingsadvies, dit is beleid met een voedingsjasje. Want wat zie je in de praktijk?
- Niet beter eten – maar slechter (18–45).
- Geen erkenning voor 60+ die al relatief gezond eten.
- In de zorg: niet méér eten – maar minder.
- Niet verbeteren – maar inleveren.
En juist bij 55–65+ begint het risico: afname spiermassa, hogere eiwit-behoefte, dalende inname.
Daar waar de behoefte stijgt, zakt de hap. En dan kom je met: minder vlees, meer plantaardig, bewuster kiezen. Hoe dan?
Succes.
Want een ondervoede 80-jarige rekent niet in CO₂. Die rekent in happen.
En die happen worden kleiner. Niet groter. Dus wat krijg je?
* Minder eiwit.
* Minder energie. en dus meer ondervoeding. Maar hé;
Wel duurzaam…
Dit is geen voedingsadvies. Dit is een compromis tussen agenda’s. En elk compromis in de thuis(-zorg eindigt hetzelfde: De ouder verliest aan kwaliteit van leven-, de patiënt verliest in herstel- de wilsonbekwame is dood-ongelukkig-. de zorgvrager 85+ kent een akelig einde; De grootste fout?
Doen alsof één model werkt voor iedereen. Dat is geen wetenschap. Dat is gemak. Wil je duurzaamheid? Prima. Maar verkoop het niet als gezond-heidsadvies. En zeker niet aan mensen die al moeite hebben om hun bord leeg te eten.
Eerst lekker eten. dan gezond. als het kan dan gedrag, dan duurzaam en dan idealen. Niet andersom.
65-plussers eten gemiddeld gezonder dan jongere groepen (meer volgens richtlijnen, minder snacks/suiker), maar dit geldt vooral voor zelfstandig wonenden;
Tekorten en ondervoeding blijven een risico.
